මහා පදුම ජාතකය (The Bodhisatta as a Serpent King)

මහා පදුම ජාතකය

ඈත අතීතයේ, භාරත දේශයේ එක්තරා රජදහනක් විය. එහි රජකම් කළේ ධර්මිෂ්ඨ රජෙකු විසිනි. එහෙත් රජුට දරු සුරතල් බැලීමට නොලැබීම මහා දුකක් විය. රජු හා රජ බිසව බොහෝ සෙයින් කඳුළු සැලූහ. දිනක්, දෙව්ලොව සිටි ශක්‍ර දෙව්රජු මෙම දුක දැක, රජුට දරුවන් ලැබෙනු ඇතැයි වරම් දුන්නේ ය. ඊට පසු රජ බිසව ගැබ් වුවා ය. කලක් ගත වූ පසු, රජ බිසව කුමරුන් දස දෙනෙකු එකවර බිහි කළා ය. රජතුමා මහත් සතුටට පත් විය. එකල රජුගේ මාලිගාව අසල විශාල නෙළුම් මලක් පිපී තිබූ අතර, එම මලෙහි පද්මාකාර රන්වන් පැහැයෙන් දිදුලන දරුවෙකු උපත ලැබීය. රජතුමා එම දරුවාට 'මහා පදුම කුමරු' යන නම් තැබුවේ ය. අනෙකුත් කුමාරවරුන් දස දෙනා ද අතිශයින් සුන්දර හා බලසම්පන්න වූහ.

කල්යත්ම, මහා පදුම කුමරු හා ඔහුගේ සොහොයුරෝ වැඩුණහ. මහා පදුම කුමරු සියල්ලන් අතරින් අතිශයින් ඥානවන්ත, ධර්මිෂ්ඨ හා ශක්තිමත් විය. ඔහුගේ සොහොයුරෝ ද ළමා වියේ පටන්ම කිසිවෙකුටත් නොදෙවැනි වූහ. එහෙත්, රජුගේ මාලිගාව අසල වූ ඒ මහා නෙළුම් මලෙහි අද්භූත බලයක් තිබූ බව රජු දැන සිටියේ නැත. එම මලෙහි ගර්භයෙහි, වසරක් පාසා, එක්තරා රන්වන් සර්පයෙක් උපත ලැබීය. එම සර්පයා රන්වන් නෙළුම් මලෙහි සුවඳ විඳිමින්, එහි අලංකාරය මෙනෙහි කරමින්, සතුටින් කල් ගෙව්වේ ය. ඔහු මහා පදුම කුමරුගේ සොහොයුරෙක් විය.

දිනක්, මහා පදුම කුමරු ඔහුගේ සොහොයුරන් දස දෙනා සමඟ රාජ උයනෙහි විනෝද වෙමින් සිටියේ ය. එවිට, හදිසියේම, ඔවුන්ගේ ඇස් ඉදිරිපිට, රන්වන් නෙළුම් මලෙහි ගර්භයෙහි සිට, රන්වන් පැහැයෙන් බැබළෙන සර්පයෙකු මතු විය. සියලු දෙනා මහා භයෙන් සලිත වූහ. කුමාරවරු දස දෙනා කඩුවලින් සර්පයාට පහර දීමට සැරසුණහ. එහෙත් මහා පදුම කුමරු ඔවුන්ව වැළැක්වී ය. ඔහු සර්පයා දෙස කරුණාවෙන් බැලීය.

“සහෝදරය, මේ කුමක්ද? ඔබ අපේ සොහොයුරෙක්ද?” මහා පදුම කුමරු විමසී ය.

සර්පයා, තම රන්වන් සිරුර සුමුදු අයුරින් සලමින්, මෙසේ කීය:

"අහෝ, මහා පදුම කුමරුනි, මා ඔබගේ සොහොයුරෙක්මි. පෙර භවයකදී, මාද ඔබ සේම කුමරුන් දස දෙනෙකු හා එක්ව උපත ලැබුවෙමි. එහෙත්, මා දුර් ඥානයෙන් ක්‍රියා කොට, ධර්මය නොපිලිපැද්දෙමි. එම කර්මය හේතුවෙන්, මෙලොවදී මා සර්පයෙකු ලෙස උපත ලැබීමට සිදුව ඇත. මෙම නෙළුම් මලෙහි උපත ලබන්නේ, මාගේ පෙර භවයේ සිට පැමිණි ධර්මය ආරක්ෂා කිරීමට ය."

මහා පදුම කුමරු පුදුමයට පත් විය. ඔහු සර්පයාගේ කතාව විශ්වාස කළේ ය. ඔහු තම සොහොයුරන්ට කාරණය පැහැදිලි කළේ ය. සොහොයුරෝ ද පුදුමයට පත් වූහ. ඔවුන් සර්පයාට සමාව දී, ඔහු සමඟ මිත්‍රත්වයෙන් කටයුතු කළහ. එතැන් සිට, මහා පදුම කුමරු හා ඔහුගේ සොහොයුරෝ, රන්වන් සර්පයා සමඟ එක්ව, ධර්මිෂ්ඨ පාලනයක් ගෙන ගියහ. ඔවුන්ගේ රාජධානිය සදා සුවයෙන්, සතුටින් හා සමෘද්ධියෙන් පිරිණි.

කල්යත්ම, රජු මහලුවී, රාජ්‍යය මහා පදුම කුමරුට පවරා දුන්නේ ය. මහා පදුම කුමරු රජු බවට පත්වූ පසු, ධර්මයෙන් රාජ්‍යය පාලනය කළේ ය. ඔහුගේ රාජ්‍ය පාලනයෙන්, රට තුළ කිසිදු දුකක්, අසාධාරණයක් හෝ පීඩාවක් නොවීය. සියලු ජනතාව සතුටින්, සුවයෙන් හා සමෘද්ධියෙන් පිරි ජීවිත ගත කළහ. රන්වන් සර්පයා ද, මහා පදුම රජුගේ රාජ සභාවේ ගෞරවනීය අමුත්තෙකු ලෙස, ධර්මය ආරක්ෂා කරමින්, රජුට උපදෙස් දෙමින් කටයුතු කළේ ය.

එක් දිනක්, රජුගේ මාලිගාව අසල වූ නෙළුම් මලෙහි, රන්වන් සර්පයා අතිශයින් දුර්වලව සිටිනු මහා පදුම රජු දුටුවේ ය. රජු රන්වන් සර්පයා වෙත ගොස්, ඔහුගෙන් විමසුවේ ය:

"අහෝ, මගේ රන්වන් සොහොයුර, ඔබ අද ඉතා දුර්වලව පෙනේ. කුමක් වීද?"

රන්වන් සර්පයා, වෙහෙසකර හඬින් මෙසේ කීය:

"මහා පදුම රජතුමනි, මාගේ භවය අවසන් වෙමින් පවතී. මාගේ පෙර භවයේ ධර්මය ආරක්ෂා කිරීමේ කර්මය අවසන් වෙමින් පවතී. මට දැන් මෙලොවින් නික්ම යාමට කාලය පැමිණ ඇත."

මහා පදුම රජුගේ හදවත වේදනාවෙන් පිරී ගියේ ය. ඔහු තම රන්වන් සොහොයුරාට අතිශයින් ආදරය කළේ ය. ඔහු සර්පයාගෙන් සමුගත්තේ ය. ඊට පසු, රන්වන් සර්පයා, එම රන්වන් නෙළුම් මලෙහි, අබුදු වූ ධර්මය සමඟ, සාමකාමීව අභාවප්‍රාප්ත විය. ඔහුගේ ආත්මය, ධර්මය ආරක්ෂා කළ කර්මය හේතුවෙන්, දිව්‍ය ලෝකයේ සුන්දර ස්ථානයක උපත ලැබීය.

මහා පදුම රජු, තම සොහොයුරාගේ අභාවය ගැන සෝචයට පත් වුව ද, ධර්මය අඛණ්ඩව පවත්වාගෙන ගියේ ය. ඔහු තම ජීවිතයේ අවසානය දක්වාම ධර්මිෂ්ඨ පාලනයක් ගෙන ගිය අතර, ඔහුගේ රාජධානිය සදා සුවයෙන්, සතුටින් හා සමෘද්ධියෙන් පිරී පැවතිණි.

කතන්දරයේ සාරාංශය

මෙම ජාතකය මගින් අපට උගන්වන්නේ, ධර්මය ආරක්ෂා කිරීමේ වැදගත්කම සහ කර්මයෙහි බලයයි. මහා පදුම බෝසතාණන් වහන්සේ, තම සොහොයුරා වූ රන්වන් සර්පයාගේ ධර්මය ආරක්ෂා කිරීමේ කර්මය හේතුවෙන්, ඔහුට කරුණාවෙන් හා ධර්මයෙන් සලකන ලදී. අවසානයේදී, රන්වන් සර්පයාගේ ධර්මයෙහි බලය, ඔහුට දිව්‍ය ලෝකයේ සුන්දර උපතක් ලබා දුන්නේ ය. මහා පදුම රජුගේ ධර්මිෂ්ඨ පාලනය, රටට සුවය හා සමෘද්ධිය ගෙන ආවේ ය.

කතන්දරයේ කතාව

මහා පදුම ජාතකය, බෝසතාණන් වහන්සේගේ ඉවසීම, ධර්මයෙහි පිහිටීම සහ අනුකම්පාව පිළිබඳව පවසයි. මෙම ජාතකය, ධර්මයෙහි බලය සහ කර්මයෙහි ප්‍රතිඵල පිළිබඳව ද අවධාරණය කරයි.

කතන්දරයේ බෝධිසත්ව ගුණ

මෙම ජාතකයේ, මහා පදුම කුමරු බෝසතාණන් වහන්සේ ලෙස, ධර්මයෙහි පිහිටීම, අනුකම්පාව, ඉවසීම සහ ධර්මිෂ්ඨ පාලනය යන ගුණාංගයන්ගෙන් යුක්ත විය.

බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්ම දේශනාව

මෙම ජාතකය, බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින්, ධර්මයෙහි වැදගත්කම, කර්මයෙහි බලය සහ අනුකම්පාව පිළිබඳව දේශනා කරන ලදී. උන්වහන්සේ පැවසුවේ, ධර්මය ආරක්ෂා කරන අයට, ධර්මය විසින්ම ආරක්ෂාව සපයන බවයි.

ධර්මයෙහි වැදගත්කම

මෙම ජාතකය, ධර්මයෙහි වැදගත්කම පිළිබඳව පැහැදිලිව පෙන්වා දෙයි. ධර්මය, අපගේ ජීවිතය නිවැරදි මාර්ගයෙහි යොමු කරන අතර, අපට සුවය, සතුට සහ සමෘද්ධිය ලබා දෙයි.

කර්මයෙහි බලය

මෙම ජාතකය, කර්මයෙහි බලය ද අවධාරණය කරයි. අප කරන සෑම ක්‍රියාවක්ම, ධනාත්මක හෝ ඍණාත්මක, අපට ප්‍රතිඵල ලබා දෙයි. ධර්මයෙහි යහපත් කර්ම, අපට සුන්දර උපතක් සහ සුවපත් ජීවිතයක් ලබා දෙයි.

බාරම්මී (බාරම් 10)

මෙම ජාතකයේ, මහා පදුම කුමරු, ධර්මයෙහි පිහිටීම, අනුකම්පාව, ඉවසීම, ධර්මිෂ්ඨ පාලනය, ඥානය, ධෛර්යය, සත්‍යවාදී බව, අදිටන, මෛත්‍රිය සහ උපේක්ෂාව යන බාරම් 10 න් බොහෝමයක් බෝසතාණන් වහන්සේ විසින් බුදු බව පතා උපත ලැබීමට පෙර බහුලව පුරන ලද්දේය.